معیار بهره‌مندی از کتاب

کتاب، تجسم روح و روان نویسنده

گرانبهاترین و تأثیرگذارترین موهبت خداوند به بشریت، کتاب های آسمانی او است که در واقع روح مطهر و منور الهی و رحمانی در یکایک آیاتش تجلی یافته تا کسانی را که با عشق به این کتابها و توجه و اهمیت به صاحبشان به سوی آنها می روند، از نور هدایت برخوردار نموده و آنان را که بدون توجه به صاحب این کتب و یا با تنفر و عناد با این کتابها روبرو می شوند، از نعمت هدایت محروم و در ظلمت گمراهی گرفتار نماید. چنان که قرآن کریم به عنوان یکی از کتاب‌های آسمانی می‌فرماید: «آنچه نازل کردیم از قرآن، شفا و رحمت برای ایمان‌آورندگان است و برای ستمکاران جز زیان و خسارت نیست.»(2)
همچنین ارزشمند ترین و مؤثرترین ثمره وجودی هر انسان که از خود به یادگار می‌گذارد، همانا آثار نوشتاری او است و به منزله گنجینه گرانبهایی است که تمامی توجه و اهتمام صاحبش به آن معطوف می باشد. در گستره جوامع بشری هر محقق و دانشمندی که پس از سال‌ها تلاش و زحمت در راه پژوهش و مطالعه، اثر مکتوبی را به وجود می‌آورد، به‌راستی نوع و میزان علم و آگاهی خویش را در آن جلوه‌گر می‌نماید و کتاب هر کس، تجسم روح و روان او به شمار می رود و در واقع، هر نویسنده جوهره علمی و معنوی وجود خود را در اثرش به ودیعت می‌سپارد و پس از مرگ با کتابش که شناسنامه زندگانی او می‌باشد، جاودانه گردیده، و روح و روانش در سراسر کلمات مکتوبش حضوری همیشگی و اثرگذار خواهد داشت.
بنابراین، پژوهشگران و جویندگان کمال، هنگامی که در صدد بهره‌مندی از علوم و معارف کتب و مقالات برمی‌آیند، بایسته است قبل از استفاده از آنها، نسبت به صاحب آن آثار توجه و اهتمام داشته باشند و این نکته بسیار مهم و اساسی را در نظر بگیرند که اگر با نگرش منفی و حالت انتقاد یا تنفر، هرگونه نوشتاری را مورد مطالعه قرار دهند، تحت تأثیر روح حاکم بر آن اثر واقع نمی‌شوند و چنانچه با نگاه مثبت و حالت عشق و رضایتمندی به مطالعه نوشتاری بپردازند، تحت سلطه روح صاحب آن اثر قرار گرفته و از راه و روش و آیین نویسنده، با هر ضعف و قوتی که در اثر او وجود داشته باشد، تأثیری عمیق می‌پذیرند؛ در نتیجه با خواندن کتاب‌های آسمانی همچون: صحف ابراهیم(ع)، زبور داود(ع)، تورات موسی(ع)، انجیل عیسی(ع) و قرآن محمد(ص)، با عشق یا تنفر به آیات و معارف انسان‌ساز آنها، مورد عنایت یا ضلالت صاحب حقیقی‌شان، یعنی خداوند، قرار می‌گیرند و در حریم هدایت یا گمراهی از معارف و حقایق این کتب بزرگ واقع می‌شوند.

معیار بهره‌مندی صحیح از کتب

هرگونه علوم ملکی و ملکوتی دانشمندان دنیا، از کتاب های آسمانی سرچشمه گرفته و معارف خویش را از آنها به وام دارند؛ چه اینکه هر پیامبر صاحب کتابی در عصر خود، سرآمد اندیشمندان زمان خویش و پاسخگوی تمامی سؤالات علمی و معنوی بوده¬اند؛ از این رو، نویسندگان و محققان محترم در مقام مطالعه و تحقیق آثار علمی و یا در مقام نگارش و تألیف کتب و مقالات، نیازمند وجود معیاری برای تشخیص و ارزیابی مطالب هستند که به عقیده نگارنده، چیزی جز «آشنایی با معارف کتب آسمانی» نمی‌باشد.
بنابر این، هر کس دارای چنین معیار روشنی‌بخشی باشد، در مسیر بهره‌مندی از کتب گوناگون، همچون کتابهای اعتقادی و روحی و غیره، دچار لغزش نگردیده و توانایی تشخیص مطالب صحیح از ناصحیح را خواهد داشت. اما چنانچه با این معیار، آشنایی نداشته باشد، مطمئن‌ترین شیوه، جهت در امان ماندن از پیامدهای منفی برخی کتب، اتصال به صاحبان بصیرت و استفاده از راهنمایی‌های آشنایان با حقایق کتب آسمانی است؛ چنان که در مثال، هر کتاب به منزله دریای ژرفی است که سیر در اعماق پرتلاطم آن برای صید گوهر علم و آگاهی، نیازمند آشنایی خواننده با فن شنا و غواصی و یا سوار شدن بر کشتی اهل شناخت می‌باشد.
در نتیجه، بیداری و هوشیاری محققان گرامی در برابر چنین امر حساس و مهمی بسیار ضروری می‌نماید و بایسته است جوانان و پژوهشگران عزیز بدین مسئله مهم توجه داشته باشند که برای سیر در آثار نویسندگان، نیازمند آشنایی با معارف کتابهای آسمانی و یا تمسک به صاحبان بصیرت و معنویت برای نجات خود می‌باشند تا هم از ثمرات نیک علم و جنبه‌های مثبت اندیشه دیگران به طور صحیح بهره‌مند گردند و هم در ورطه دوری از حقایق روح‌پرور و معارف انسان ساز ادیان توحیدی قرار نگیرند.

پی نوشت ها :
1. پایگاه اینترنتی نویسنده: www.foroughemahtab.com,net,org
نشانی پست الکترونیکی: info@foroughemahtab.net
2. سوره اسراء، آیه 82 .

منبع : سایت فرهنگی و هنری نور راسخون

/ 0 نظر / 11 بازدید